Zwaluwen
Gedicht
ZwaluwenDe zwaluwen kwamen,
die nacht toen het sneeuwde.
Ik wachtte al lang op hen,
tot ze met hun vleugels
de zwarte stilte hier kapot kwamen snijden.
Sneeuwvlokken vielen op hun vleugels.
Toen ik een ijspegel afbrak,
en hem liet smelten in m'n vingers.
De dans van de zwaluwen begon weer,
en ik kon alleen maar toekijken.
Zachtjes glimlachte ik tegen mezelf,
terwijl mijn koude vingers prikten,
ging ik in mijn schommelstoel zitten,
en wiegde ik mezelf in slaap.
Terwijl de zwarte zwaluwen
over ons dorpje heen vlogen.
Ik droomde over warme landen,
met witte zwaluwen als vredesduiven.
Die als kleurrijke slingers,
over het landschap heen waaierde.
Terwijl ik mijn penseel in water uitspoelde,
en zo de kleuren van de zonsondergang vormde.
Bron:
Nathalie ProzéeIngestuurd door:Nathalie Prozée op 2008-07-24
1401 x gelezen - 2.97 cijfer - 186 x beoordeeld