Kameraadje
Gedicht
KameraadjeMensen zijn net schapen
Als een paar iets doen dan volgt de rest
Individu's bestaan niet
Massa is het toverwoord
Maar soms is er een schaapje
Dat niet meer mee wil met de rest
Een eigen leven wil leiden
Onbeloond door de rest
Zulke schaapjes zijn maar spaarzaam
En blijven vaak onbegrepen
Zitten stilletjes in een hoekje
Terwijl de kudde verder graast
Ze schuilen voor de honden
Die ze terugjagen naar de rest
Zachtjes hopen ze op een maatje
Die net zo denkt als zij
Bij wie ze zichzelf kunnen wezen
En er altijd voor ze is
Als ze dan een schaapje vinden
Die net als zij verscholen zat
Blijven ze vaak bij elkander
Omdat ze samen sterker zijn
Langzaam komen ze uit hun hoekje
Om te grazen in de zon
In de verte zien ze dan de kudde
Opgejaagd door grote honden
Tevreden kijken ze naar hun vriendje
Zij kunnen tenminste zichzelf zijn
Bron:
Nathalie ProzéeIngestuurd door:Nathalie Prozée op 2008-07-24
1591 x gelezen - 2.80 cijfer - 179 x beoordeeld