Dag lieve Max
Gedicht
Voor jou maak ik nu dit gedicht
we missen je elke dag, nog steeds
we waren zo aan je gehecht
je was ons liefste hondenbeest
Je kwam bij ons toen, vier jaar oud
had pas je baas verloren
wij namen je liefdevol in huis
je ging bij ons behoren
Je was er altijd, overal
we werden vrienden voor het leven
ruim elf jaar was jij hier bij ons
waar is toch al die tijd gebleven
Maar wel beloofden wij aan jou
als je ooit dood mocht gaan
dat wij dan tot je laatste snik
dicht bij je zouden staan
De onvermijdelijke dag die kwam
je was inmiddels vijftien jaar
je kon niet lopen, niet meer staan
een zielig hoopje Max lag daar
Jij wist ook dat je einde kwam
dat je van ons heen zou gaan
een laatste blik, je trouwe ogen
keken ons heel droevig aan
Een lege mand, een lege plek
nog steeds hebben we verdriet
je urntje staat hier op de kast
vergeten doen we niet
Bron:
Peter van TielOver dit gedicht
Geschreven voor ons hondje Max.We lieten hem op 12 augustus 2003 thuis inslapen. Na de crematie namen we een urntje met zijn as mee naar huis, dat staat hier, naast de foto van Max, op de kast.
Ingestuurd door:Peter van Tiel op 2008-09-13
1823 x gelezen - 2.88 cijfer - 192 x beoordeeld