Duistere droom
Gedicht
Hier tussen bruine klauwen grijpend naar de zonis waar ik mij in wolken laat meevaren,
meevaren naar waar niemand anders komen zal
Ik waan mij in een donkere ruimte,
waar de koude lucht iets onverstaanbaars influistert
en waar zelfs de grond rilt van angst
Terwijl ik hier loop word ik vastgegrepen
het is een hand reikend uit de grond
hij behoedt mij voor het gevaar dat komen zal
Maar ik loop stug door, dieper het duister in
ondertussen stort een huis in van verdriet
waarna een vloedgolf van tranen mij overspoelt
Mijn ogen staan open, wanneer ik ontwaak
ik wrijf mijn handen over het groene tapijt
terwijl zonnestralen zachtjes mijn huid strelen
Bron:
Lyan PeterIngestuurd door:Lyan Peter op 2008-09-03
1870 x gelezen - 3.01 cijfer - 208 x beoordeeld