Zwart gat
Gedicht
De donkere lucht kletterttranen op de straat
terwijl zijn koude adem
langs mijn gezicht gaat
De plassen rillen van angst
bij elke stap en verlaten
mij dan via de leegte
in de donkere straten
Handen duwen me rustig
verder in het duister
en plots stopt de donkere
lucht met zijn gefluister
Bron:
eigen hersenspinselsIngestuurd door:Lyan Peter op 2008-08-27
2152 x gelezen - 2.90 cijfer - 194 x beoordeeld