Verloren vriend

Gedicht

Enige jaren geleden
vond ik mijn jeugdvriend weer
ik wist wel waar hij woonde
maar contact hadden we niet meer

Hoe dat zo is gekomen
zou ik echt niet meer weten
we waren elkaar waarschijnlijk
gewoon een beetje vergeten

Al vanaf de lagere school
waren wij dikke vrienden
dit duurde tot na de tijd
dat we in het leger dienden

We waren beiden twaalf jaar
toen werden we getes(t)
ik moest naar de MULO school
mijn vriend ging naar de H.B.S.

Na diensttijd trouwden we, ik eerst
hij verhuisde naar een andere plek
ergens in het zuiden van het land
daar vond hij zijn vaste stek

We zijn er nog een keer geweest
meer dan dertig jaar geleden
en daarna nooit meer wat gehoord
hij was verdwenen in het verleden

Totdat ik plotseling in een krant
een rouwadvertentie zag
ik las dat zijn moeder was gestorven
en wist toen de crematiedag

Ik ging er heen, gaf hem een hand
hij zei, dank u wel mijnheer
maar zeg mij toch eens wie u bent
hij herkende mij niet meer

Toen hij mijn vrouw zag wist hij het
hij begon te huilen, ja echt waar
zo vonden wij elkaar terug
na meer dan dertig jaar

Wij zijn natuurlijk vanaf die tijd
met elkaar in contact gebleven
en onze vriendschap blijft bestaan
geheel ons verdere leven

Bron:

Peter van Tiel.


Ingestuurd door:Peter van Tiel op 2008-09-27
3629 x gelezen - 2.91 cijfer - 213 x beoordeeld

Beoordeling



Reacties

Hoi Peter,

Ik wilde even zeggen dat ik dit gedicht heel mooi vond. Zelf heb ik zo'n 4 jaar geleden een goede vriend verloren. Ik mis hem echt en hoop hem net als bij jou gebeurd is op de een of andere manier weer tegen te komen.
succes met de gedichten!

Vincent op 2008-10-19


een geweldig verhaal, over vriendschap die toch nooit "echt"verloren was

cobie op 2009-02-04


Prachtig gedicht !!

lyda op 2009-10-28



Reactie achterlaten

Jouw naam*
Jouw e-mail*
Opmerkingen*
Type de verificatie code over:*
Image verification